توپولوژی Star

آموزش شبکه رایانه ای – بخش اول – قسمت 6

توپولوژی STAR :

 در این نوع توپولوژی همانگونه که از نام آن مشخص است ، از مدلی شبیه “ستاره” استفاده می گردد. در این مدل تمام کامپیوترهای موجود در شبکه معمولاً به یک دستگاه خاص  با نام ” سوییچ” متصل خواهند شد.

توپولوژی Star

مزایای توپولوژی STAR:

–  سادگی سرویس شبکه: توپولوژی STAR شامل تعدادی از نقاط اتصالی به یک نقطه مرکزی است. این ویژگی تغییر درساختار و سرویس  شبکه را آسان می نماید.

در هر اتصال یک دستگاه: نقاط اتصالی در شبکه ذاتاً مستعد اشکال هستند. در توپولوژی STAR  اشکال در یک اتصال، باعث خروج آن خط  از شبکه و سرویس و اشکال زدائی خط مزبور است. عملیات فوق تأثیری در عملکرد سایر کامپیوترهای موجود در شبکه نخواهد گذاشت.

کنترل مرکزی و عیب یابی: با توجه به این مسئله که نقطه  مرکزی  مستقیماً به هر ایستگاه موجود در شبکه متصل است، اشکالات و ایرادات در شبکه بسادگی تشخیص  و مهار خواهند گردید.

روش های ساده دستیابی: هر اتصال در شبکه شامل یک نقطه مرکزی و یک گره جانبی است. در چنین حالتی دستیابی به محیط انتقال جهت ارسال و دریافت اطلاعات دارای الگوریتمی ساده خواهد بود.

معایب توپولوژی STAR:

– زیاد بودن طول کابل: به دلیل اتصال مستقیم هر گره به نقطه مرکزی، مقدار زیادی کابل مصرف می­شود. با توجه به اینکه هزینه کابل نسبت به تمام شبکه، کم است، تراکم در کانال­کشی جهت کابل­ها و مسائل مربوط به نصب و پشتیبنی آنها بطور قابل توجهی هزینه­ها را افزایش خواهد داد.

مشکل بودن توسعه: اضافه نمودن یک گره جدید به شبکه مستلزم یک اتصال از نقطه مرکزی به گره جدید است. با اینکه در زمان کابل­کشی پیش بینی­های لازم جهت توسعه در نظر گرفته می­شود، ولی در برخی حالات نظیر زمانیکه طول زیادی از کابل مورد نیاز بوده و یا اتصال مجموعه­ای از گره­های غیر قابل پیش بینی اولیه، توسعه شبکه را با مشکل مواجه خواهد کرد.

وابستگی به نقطه مرکزی: در صورتیکه نقطه مرکزی (سوییچ) در شبکه با مشکل مواجه شود، تمام شبکه غیرقابل استفاده خواهد بود.

 

قسمت قبل                                                                   قسمت بعد

Related Posts

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست